นิทานอีสป

นิทานอีสป เด็กเลี้ยงแกะ เล่าให้ลูกเราฟังก่อนนอนหากพ่อแม่กำลังหานิทานดีดีที่เหล่าให้ลูกของพวกคุณนั้นก่อนนอน พร้อมคติสอนใจมาเล่าให้ลูกน้อยฟังก่อนนอนอยู่ละก็ วันนี้มก็มีนิทานอีสปก่อนนอน  เรื่อง “เด็กเลี้ยงแกะ” มาฝากกัน เนื้อเรื่องสนุกชวนติดตาม พร้อมกับภาพเพื่อบรรยายของนิทานพร้อมกับเนื้อเรื่องที่สนุกสนาน ทั้งยังสอดแทรกข้อคิดและคติสอนใจให้กับเด็ก ๆ อีกด้วย ว่าแล้วก็รีบมาอ่านให้ลูกน้อยฟังกันเลยค่ะ

Aesop's Fables 2

นิทานอีสป เรื่องเด็กเลี้ยงเด็ก

ในหมู่บ้านแห่งหนึ่งมีเด็กคนนึ่งซึ่งเค้าเป็นหน้าเลี้ยงแกะและพาแกะไปกินหญ้าในแต่ละวัน ที่เนินเขาเป็นประจำทุกวัน และเขาก็ต้องนั่งเฝ้าเหล่าฝูงแกะ พร้อมคอยปกป้องดูแลไม่ให้หมาป่าเข้ามาทำร้ายแกะของเขาได้จนวันหนึ่งเด็กชายรู้สึกเบื่อหน่ายที่ต้องนั่งเฝ้าฝูงแกะเป็นเวลานาน ๆ เค้าเลยหาเรื่องสนุนสนานทำ ด้วยการหรอกชาวบ้าน ทำเพื่อคลายเครียด เขาจึงได้แกล้งร้องตะโกนออกไปว่า “ช่วยด้วยจ้า ช่วยด้วยจ้า หมาป่ามากินแกะของผมแล้ว” พร้อมกับวิ่งหนีอย่างตื่นตระหนกเข้าไปในหมู่บ้าน ซึ่งคนในหมู่บ้านนั้นตกใจกันมาก

พอพวกชาวบ้านได้ยินว่ามีหมาป่ามากินแกะก็ตกใจกัน ก็พากันละทิ้งงานการที่ทำอยู่ และรีบหยิบอาวุธต่าง ๆ ทั้งจอบ มีด เพื่อไปทำการไล่หมาป่ากันเพราะทุกคนกลัวว่าแกะนั้นจะถูกหมาป่ากิน แต่เมื่อพวกเขาวิ่งไปที่เนินเขา ก็พบว่าฝูงแกะกำลังกินหญ้าอย่างสบายใจ และไม่เห็นว่าจะมีหมาป่าออกมากินแกะสักตัว

เด็กเลี้ยงชอบใจที่ชาวบ้านนั้นรีบวิ่งมาที่นานเขาเพราะกลัวว่าหมาป่าจะกินแกะ พอพวกชาวบ้านมาที่เนินเขา ก็หัวเราะเยาะและพูดว่า “ฮ่า ๆ ๆ ได้แกล้งหลอกคนนี่มันสนุกจริง ๆ” แต่พวกชาวบ้านที่โดนหลอกต่างรู้สึกโมโหเป็นอย่างมาก และด้วยความสนุกสนานคึกคะนอง เด็กเลี้ยงแกะจึงยังแกล้งหลอกแบบเดิมอีกหลายครั้ง และพวกชาวบ้านก็วิ่งออกมาช่วยทุกครั้ง แต่ก็พบว่าเป็นเพียงแผนของเด็กเลี้ยงแกะเท่านั้น

และวันนี้นั้นก็มาถึงหมาป่าได้จะมากินแกะจริงๆพอหมาป่าไล่กินแกะเป็นจำนวนมาก เด็กเลี้ยงแกะตกใจมาก รีบวิ่งออกไปตามชาวบ้านพร้อมกับร้องตะโกนว่า “ช่วยด้วยจ้า ช่วยด้วยจ้า หมาป่ากำลังกินแกะของผม” เขาร้องตะโกนให้คนมาช่วยจนเสียงแหบเสียงแห้ง แต่ก็ไม่มีชาวบ้านคนไหนยอมออกไปช่วยเด็กเลี้ยงแกะเลยสักคน ทั้งยังตอบเขากลับไปว่า “คราวนี้เจ้าหลอกพวกข้าไม่ได้อีกแล้วล่ะ ไม่มีใครเชื่อเจ้าอีกต่อไปแล้ว”

เด็กเลี้ยงแกะรู้สึกเสียใจมากที่ไม่มีใครเชื่อเขาเลย ทำให้ฝูงแกะของเขาถูกหมาป่ากินจนหมดฝูง เด็กชายร้องไห้สะอึกสะอื้นพร้อมกับพูดว่า “เพราะข้าไม่ดีเอง ข้าชอบพูดโกหก แกล้งหลอกคนอื่นเพราะเห็นว่าเป็นเรื่องสนุก แต่สุดท้ายการพูดโกหกของข้ากลับทำให้ข้าเดือดร้อนเสียเอง”

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า การที่เราเป็นโกหกเป็นสิ่งที่ไม่ดี หากคุณนั้นโกหกตั้งแต่แรก ครั้งต่อไปก็ไม่มีใครนั้นเชื่อคำพูดของคุณอีก